Lumaktaw sa nilalaman

Pakikinig sa Sansinukuban, Chatting with the Universe

Oktubre 10, 2009

Ayon sa isang inspirational message mula sa DailyOm, “Trust in the Universe, that although things seem to be slow, or not going the way you want it to, trust that it is for your best interests.”

Sakto.

Nakakatawa talaga ang “blog ng Universe”, daig tayo. Kahit saan ka magpunta, saan ka sumuot, kahit na anong oras pa yan, maririnig mo at mararanasan mo ang iniisip at sinasabi ng Sansinukuban sa atin. Syempre, yun e kung nakikinig ka. Kailan ko lang natutunang makinig, siguro nung panahon na naghahanap na ako ng mga sagot, tinulungan na ako ng Universe para matutunan ko kung paano makinig. At ngayon, iyan ang sandigan ko para sa aking pagkilos sa mundo.

Natuto ako na kapag may gusto tayong gawin, hindi sapat na gusto lang natin ito. Kailangan nating makipadiyalogo sa Sansinukuban para ma-guide tayo kung paano ito maisasakatuparan. Syempre, minsan maaari ding hindi pala ito ang makabubuti sa atin.

Naalala ko nga, may naka-schedule kaming Global Youth Conference dapat week ng Sept 21-27,  na early this year pa lang handa na ang mga plano. Pero hindi siya matuluy-tuloy. Imbes na ma-frustrate, naisip ko na hindi pa siguro panahon, at ipapaubaya ko na lang sa Sansinukuban. Syempre, isipin mo na lang kung nagpumilit ako. Tsk-tsk, e di malaking problema pa ang inabot ng conference na iyon. At, hmmm…sa Rizal pa ang venue na naisip namin noon ah. Thank you Universe talaga!

Sa araw-araw na pamumuhay, malaking tulong ang pakikinig, mula sa major events, hanggang sa mga simpleng bagay tulad ng magdadala ba ako ng payong…o matutulog imbes na lumabas ng bahay. Nung september 26, sabi ng katawan ko: “matulog ka na lang, masarap ang panahon”. At nung bandang gabi ko na lang nabasa ang mga balita mula sa facebook, at pati ang mga text ng mga kaibigan at pamilya.

Kaya’t ipinauubaya ko ngayon ang kung anumang magaganap sa aking buhay sa susunod na mga araw sa Sansinukuban. Hindi naman sa nagtatamad-tamaran ako, o di na gumagalaw, dahil kapag gumalaw naman talaga ako e todo-todo. Pero, sa bawat pagkilos ko, nakikinig muna ako, at nakikipag-chat sa Universe.

Masaya! Subukan niyo.

Pakinggan ang Universe, at pakinggan ang katawan niyo. They operate on the same level. Because we are basically made of the same stuff. Of spirit, and matter.

No comments yet

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Baguhin )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Baguhin )

Connecting to %s

%d bloggers like this: